Firar etmiş yine aklım dikkat et patlayabilirim her an
Kabus olmuş gecelerim gördüğüm her rüya yalan dolan
Hayattan kopmuş dilenen bir dilenciydi en son kapımı çalan
Kanayan bir yürek ve ağlayan gözlerdi geriye kalan
Öfkem hayata değildi sadece sahte yüzlü insanlara
Şerefe kaldırın bu şerefsizce insanlığın kadehini için kana kana
Cevapları olmayan soruları bıraktım savurdum şimdi rüzgarlara
Ama bırakmadı peşimi soru işaretleri döndü geldi yine karanlık hayatıma
Geçmişi izledim gözleri kapalı bu sahnede
Bugünlerimse kabus oluyor bana her gece
Yarınlarım tahmin edilemeyecek kadar bilinmeyen bir bilmece
Yıkıldım dayanamadım kalkmasını bildi pes etmedi yine ‘ece’
Yaşadığım şehir bir filmdi her şey yapmacıktı
Nedendir bilmem iyilik bir çıkara dayalı
Bir anda yanlış yaptım ne yaptım bilemedim kanıma giren şeytandı
Yalvarır oldum Rabbim’e en son ki halim zavallı kaldı
Gerçekler canımı acıtıyor kapattım gözlerimi hayal kuruyorum
Nereye kadar böyle gidecek kendi kendime hesap soruyorum
Umutlar tükendi pılımı pırtımı topladım gidiyorum
Karanlık olmuş yalnızlığım içinde kayboluyorum
Herkes kendi derdinin çabasına düşmüş bu dünyada
Sinsi düşünceler aç gözler dayanmış kapıma
Karşıya geçmeden önce bak sağına soluna
Çarpıverir bu hayat kalkamazsın ayağa
Yarınım ve hayallerim var geçmişi kafamdan sildim
Hayallere dalıp zaman zaman uzaklaşıp giderim
Bir bakışmayı aşk iki laf edeni dost sanma bunu hep böyle bildim
Kendimi anlatabildiğim bir kalemim bir kağıt ve sözlerim…
~ByMéntaL
